به گزارش خبرنگار مهر، آیت‌الله سید محمدعلی معصومی صبح جمعه در جلسه درس اخلاق در بندرعباس، با اشاره به جایگاه یقین در سیر معنوی انسان، اظهار داشت: یکی از نشانه‌های رسیدن انسان به مرتبه یقین، آن است که حقایق عالم آخرت را چنان باور کند که گویی آن‌ها را با چشم خود مشاهده می‌کند و همین باور در رفتار و تصمیم‌های او اثرگذار باشد.
وی با استناد به آیات شریفه قرآن کریم، به‌ویژه آیات ۵ تا ۸ سوره تکاثر، «کَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْیَقِینِ، لَتَرَوُنَّ الْجَحِیمَ، ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَیْنَ الْیَقِینِ» بیان کرد: اگر انسان به جهنم و حقیقت آثار گناه یقین داشته باشد، هرگز به‌سادگی به سمت گناه نمی‌رود؛ همان‌گونه که وقتی آتشی را در مقابل خود می‌بیند، از نزدیک شدن به آن پرهیز می‌کند. علت بسیاری از گناهان این است که انسان جهنم را نمی‌بیند و تنها درباره آن شنیده است.
یقین، نتیجه ایمان و تقوای کامل است
این استاد اخلاق با بیان اینکه یقین، محصول ایمان و تقوای حقیقی است، افزود: ایمان زمانی به کمال می‌رسد که انسان در عمل به دستورات الهی پایبند باشد و هیچ‌یک از اوامر و نواهی خداوند را به دلخواه خود کنار نگذارد.
آیت‌الله معصومی با تأکید بر ضرورت مراقبت از رفتار و گفتار تصریح کرد: انسان باید همواره خود را ارزیابی کند؛ اگر غیبت می‌کند و هیچ احساس ناراحتی و نگرانی در وجودش پدید نمی‌آید، باید بداند که ایمان او نیازمند تقویت است. همچنین کم‌صبری، اعتراض به تقدیر الهی و حتی یک سخن نادرست در برابر خداوند می‌تواند آثار معنوی اعمال انسان را از بین ببرد.
وی با اشاره به اهمیت آمادگی برای مرگ خاطرنشان کرد: انسان نمی‌داند چه زمانی از دنیا می‌رود؛ بنابراین باید هر شب با یقین و آمادگی معنوی به خواب برود، نه با شک و تردید و دلبستگی به آرزوهای طولانی دنیوی. کسی که با یقین و یاد خداوند می‌خوابد، حتی خواب او نیز می‌تواند در مسیر بندگی و عبادت قرار گیرد.
حضرت ابراهیم(ع) الگوی یقین و توکل
این استاد برجسته اخلاق حوزه‌های علمیه در ادامه، حضرت ابراهیم خلیل‌الله(ع) را نمونه روشن انسانی دانست که به مرتبه یقین رسیده است و گفت: آن حضرت هنگامی که در آتش افکنده شد، به خداوند یقین داشت و آتش برای او سرد و سلامت شد. این ماجرا در قرآن کریم به‌عنوان نمونه‌ای ماندگار از آثار یقین و اعتماد کامل به پروردگار بیان شده است.
وی همچنین با اشاره به حالات عبادی حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها اظهار داشت: آن حضرت هنگام نماز و عبادت، با خوف و خشیت الهی اشک می‌ریخت؛ چراکه حقایقی را مشاهده می‌کرد که دیگران از آن آگاهی نداشتند. نگرانی ایشان از این بود که مبادا در پیشگاه خداوند مورد مؤاخذه قرار گیرد و در برابر دیگران شرمنده شود.
ضرورت مراقبت از چشم، گوش، زبان و ذهن
آیت‌الله معصومی با تأکید بر اینکه رسیدن به یقین بدون مراقبت مستمر امکان‌پذیر نیست، اظهار داشت: انسان باید از چشم، گوش، زبان و حتی افکار و ذهن خود مراقبت کند. گاهی یک فکر نادرست وارد ذهن انسان می‌شود و اگر فرد از قدرت کنترل و مراقبت برخوردار نباشد، همان فکر او را از یاد خداوند غافل می‌کند.
وی افزود: یکی از راه‌های سنجش میزان ایمان و یقین انسان، توجه به کیفیت نماز اوست. نماز باید با توجه، مراقبت و حضور قلب همراه باشد؛ زیرا نمازی که انسان در آن از آغاز تا پایان توجه لازم را ندارد، نمی‌تواند او را به مرتبه مطلوب بندگی برساند.
تقویت یقین با برائت از دشمنان اهل‌بیت(ع)
این استاد اخلاق در بخش دیگری از سخنان خود، برائت از دشمنان پیامبر اکرم(ص) و اهل‌بیت اطهار(ع) را از عوامل تقویت یقین برشمرد و تأکید کرد: برائت تنها به معنای اظهار زبانی نیست، بلکه انسان باید از اخلاق، تفکر، رفتار و روش زندگی دشمنان اهل‌بیت(ع) نیز فاصله بگیرد.
وی خاطرنشان کرد: کسی که به حقیقت ولایت و جایگاه اهل‌بیت(ع) معرفت داشته باشد، در رفتار و معاشرت خود نیز مراقبت می‌کند و اجازه نمی‌دهد علاقه و گرایش به مخالفان مکتب اهل‌بیت(ع)، بر باور و رفتار او تأثیر منفی بگذارد.
آیت‌الله معصومی با اشاره به آیات پایانی سوره تکاثر و مسئله سؤال از نعمت‌ها در قیامت، به روایتی از امام صادق(ع) اشاره کرد که در آن، نعمت مورد سؤال الهی به اهل‌بیت(ع) تفسیر شده است و بر ضرورت شناخت و بهره‌مندی از این نعمت بزرگ تأکید کرد.
ضرورت بهره‌مندی از وجود امام زمان(عج)
وی در پایان، با طرح این پرسش که انسان‌ها تا چه اندازه از وجود مقدس امام زمان(عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف) بهره می‌برند، اظهار امیدواری کرد: همه ما سرمایه عمر خود را در مسیر تقویت ایمان، افزایش تقوا و رسیدن به یقین به کار بگیریم و با معرفت و توجه بیشتر، از برکات وجود حضرت صاحب‌الامر(عج) بهره‌مند شویم.
نظر شما